Jak zarządzać kompresją plików za pomocą Web Terminal?

Procédure

Kompresowanie plików za pośrednictwem terminala oferuje skuteczną metodę zarządzania przestrzenią dyskową i ułatwiania transferu danych. W tym przewodniku zbadamy, jak używać narzędzi takich jak gzip, bzip2, zip i tar do kompresji i dekompresji plików bezpośrednio z terminala internetowego. Zapewnimy proste polecenia i przykłady, które pomogą wybrać odpowiednie narzędzie do kompresji dla konkretnych potrzeb, od maksymalizacji kompresji po szybkość działania.

Przed zapoznaniem się z niniejszą dokumentacją zachęcamy do uzyskania dostępu do terminala internetowego hostingu.

Tworzenie archiwum za pomocą polecenia zip

Polecenie zip to narzędzie służące do kompresji plików. Służy do kompresji plików i katalogów do archiwów .zip, formatu szeroko stosowanego do dystrybucji i wymiany plików ze względu na jego kompatybilność między różnymi platformami.

Podstawowe funkcje

• Kompresja: zip kompresuje pliki i katalogi, zmniejszając ich rozmiar i łącząc je w jedno archiwum .zip.
• Archiwizacja: oprócz kompresji, zip może po prostu grupować pliki w archiwum bez kompresji, używając opcji -0 (zerowa kompresja).

Podstawowa składnia

zip [opcje] archive_name.zip file1 file2 dir1 ...

• archive_name.zip: Nazwa archiwum, które ma zostać utworzone.
• file1 file2 dir1 ... Lista plików i katalogów do uwzględnienia w archiwum.

Typowe opcje

• -r: Tryb rekursywny, rekurencyjnie dołącza katalogi i ich zawartość.
• -q: Tryb cichy, redukuje dane wyjściowe polecenia w celu zmniejszenia bałaganu.
• -e: Szyfruje archiwum, wymagając od użytkownika wprowadzenia hasła w celu zabezpieczenia plików.
• -u: Aktualizuje istniejące archiwum, dodając tylko zmodyfikowane lub nowe pliki.
• -m: Przenosi pliki do archiwum (usuwa je z pierwotnej lokalizacji po dodaniu ich do archiwum).

Przykłady użycia

1. Tworzenie archiwum składającego się z kilku plików:

   zip archive.zip plik1.txt plik2.txt

   Spowoduje to utworzenie archiwum archive. zip zawierającego plikifile1.txt i file2.txt.

2. Rekursywne archiwizowanie folderu:

   zip -r archive.zip folder/

   Archiwizuje całą zawartość folderu / folder, w tym podfoldery.

3. Szyfrowanie archiwum:

   zip -e secure.zip plik1.txt plik2.txt

   Tworzy zaszyfrowane archiwum secure. zip, które będzie wymagało podania hasła w celu uzyskania dostępu do jego zawartości.

4. Aktualizacja istniejącego archiwum:

   zip -u archive.zip newfile.

   txt Dodaje newfile . txt do istniejącego archiwum archive.zip, tylko jeśli newfile.txt jest nowszy niż wersja w archiwum lub jeszcze go tam nie ma.

Typowe zastosowanie

zip jest często używany do dystrybucji oprogramowania, wymiany plików między różnymi platformami (takimi jak Windows i Unix) oraz do tworzenia kopii zapasowych, w których pliki muszą pozostać dostępne bez dekompresji.

Krótko mówiąc, zip to wszechstronne narzędzie do kompresji i archiwizacji, idealne do zmniejszania rozmiaru plików do przechowywania lub przesyłania, przy jednoczesnym zapewnieniu kompatybilności między różnymi systemami operacyjnymi.

Rozpakowywanie archiwum za pomocą unzip

Polecenie unzip jest narzędziem uzupełniającym zip, używanym do rozpakowywania i zarządzania archiwami utworzonymi za pomocą zip. Dekompresuje ono pliki i katalogi przechowywane w archiwach .zip, czyniąc je ponownie dostępnymi i użytecznymi.

Podstawowe funkcje

• Rozpakowywanie: unzip rozpakowuje archiwa .zip, rozpakowując ich zawartość do bieżącego katalogu lub określonego katalogu.
• Lista zawartości: przed dekompresją, unzip może być użyty do wyświetlenia zawartości archiwum, umożliwiając sprawdzenie jego zawartości bez rozpakowywania.

Podstawowa składnia

unzip [opcje] nazwa_archiwum.zip

• nazwa_archiwum.zip: Nazwa archiwum do rozpakowania.

Typowe opcje

• -l: Wyświetla zawartość archiwum bez rozpakowywania, wyświetlając nazwy plików, rozmiar i datę ostatniej modyfikacji.
• -d: Określa katalog docelowy dla wyodrębnianych plików.
• -o: Nadpisuje istniejące pliki bez pytania o potwierdzenie podczas wyodrębniania.
• -p: Wyodrębnia pliki na standardowe wyjście, często używane do przekazania zawartości do innego polecenia.
• -q: Tryb cichy, który zmniejsza ilość informacji wyświetlanych podczas wyodrębniania.

Przykłady użycia

1. Rozpakowanie archiwum do bieżącego katalogu:

   unzip archive.zip

   Powoduje wyodrębnienie wszystkich plików i katalogów zawartych w pliku archive. zip do bieżącego katalogu.

2. Lista zawartości archiwum:

   unzip -l archive.

   zip Wyświetla listę plików w archive. zip bez ich rozpakowywania.

3. Rozpakowanie archiwum do określonego folderu:

   unzip archive.zip -d

   /path/to/destination Wyodrębnia zawartość pliku archive.zip do katalogu /path/to/destination.

4. Wyodrębnia określony plik z archiwum:

   unzip archive.zip plik1.

   txt Wyodrębnia tylko plik1.txt z pliku archive.zip.

Typowe użycie

unzip jest często używany do odzyskiwania zawartości pobranych lub otrzymanych archiwów .zip, do zadań tworzenia kopii zapasowych lub odzyskiwania danych, a także w skryptach, w których archiwa muszą być automatycznie dekompresowane w celu instalacji oprogramowania lub aktualizacji plików.

Krótko mówiąc, unzip jest niezbędnym narzędziem do manipulowania archiwami .zip, umożliwiając użytkownikom łatwe wyodrębnianie, zarządzanie i używanie zarchiwizowanej zawartości.

Tworzenie / rozpakowywanie archiwum za pomocą tar

Polecenie tar (skrót od "tape archive") to narzędzie do zarządzania plikami. Służy głównie do tworzenia archiwów plików i wyodrębniania plików z archiwów. Choć tradycyjnie kojarzony z taśmami magnetycznymi, tar jest szeroko stosowany do archiwizacji plików na dyskach twardych i innych nośnikach pamięci.

Podstawowe funkcje

• Tworzenie archiwów: tar może być używany do łączenia wielu plików w jeden plik archiwum, ułatwiając ich przechowywanie i przenoszenie.
• Wyodrębnianiearchiwów: tar może być również używany do wyodrębniania plików z istniejącego archiwum.

Podstawowa składnia

tar [opcje] [archiwum-plik] [plik lub katalog do archiwizacji]

• options: określa czynność do wykonania, taką jak utworzenie archiwum, wyodrębnienie lub wylistowanie zawartości.
• archive-file: nazwa pliku archiwum, który ma zostać utworzony lub wyodrębniony.
• plik lub katalog do zarchiwizowania: pliki lub katalogi do zarchiwizowania.

Typowe opcje

• -c: Tworzy nowe archiwum.
• -x: Wyodrębnia pliki z archiwum.
• -v: Tryb gadatliwy, który wyświetla szczegóły wykonywanych operacji.
• -f: Służy do określenia nazwy pliku archiwum. Ta opcja jest zawsze konieczna, ponieważ tar nie ma domyślnej nazwy pliku.
• -z: Używa gzip do kompresji lub dekompresji archiwum (tworzy lub rozpakowuje pliki .tar.gz lub .tgz).
• -j: Używa bzip2 do kompresji lub dekompresji (tworzy lub rozpakowuje pliki .tar.bz2).
• -J: Używa xz do kompresji lub dekompresji (tworzy lub rozpakowuje pliki .tar.xz).

Przykłady użycia

1. Tworzenie archiwum tar składającego się z kilku plików:

   tar -cvf archive.tar plik1 plik2

   Spowoduje to utworzenie archiwum o nazwie archive. tar zawierającego plik1 i plik2.

2. Tworzenie skompresowanego archiwum tar.gz:

   tar -czvf archive.tar.gz katalog

   / Archiwizuje i kompresuje zawartość katalogu/ Katalog za pomocą gzip.

3. Wyodrębnianie zawartości archiwum tar:

   tar -xvf archive.

   tar Wyodrębnia wszystkie pliki z archive. tar do bieżącego katalogu.

4. Wyświetlanie zawartości archiwum tar bez rozpakowywania:

   tar -tvf archive.

   tar Wyświetla listę plików zawartych w archive.tar.

Wskazówki dotyczące użycia

• Użyj opcji -v, aby wyświetlić proces archiwizacji lub rozpakowywania, co może być przydatne do debugowania.
• Podczas rozpakowywania należy uważać na ścieżki plików, aby uniknąć nadpisania ważnych plików.

tar jest zatem niezbędnym poleceniem do zarządzania plikami i archiwami, oferując znaczną elastyczność w sposobie manipulowania, kompresji i dekompresji archiwów.

Tworzenie / rozpakowywanie archiwum za pomocą gzip

Polecenie gzip (GNU zip) jest bardzo popularnym narzędziem do kompresji. Służy głównie do kompresji plików, zmniejszając ich rozmiar w celu zaoszczędzenia miejsca na dysku i przyspieszenia transferu danych. gzip jest często używany w połączeniu z innymi narzędziami, takimi jak tar, do kompresji całych katalogów.

Podstawowe funkcje

• Kompresja: gzip zastępuje każdy plik jego skompresowaną wersją z rozszerzeniem .gz.

Podstawowa składnia

gzip [opcje] [plik...]

• options: Umożliwia modyfikowanie zachowania funkcji gzip.
• file... Jeden lub więcej plików do skompresowania.

Typowe opcje

• -d: Dekompresuje pliki (odpowiednik polecenia gunzip).
• -k: Zachowuje pliki źródłowe, tzn. gzip nie usunie oryginalnych plików po ich skompresowaniu.
• -c: Zapisuje na standardowe wyjście, umożliwiając przekierowanie do innego pliku lub programu.
• -r: Jeśli argumenty zawierają katalogi, gzip przejdzie przez nie rekurencyjnie, kompresując wszystkie zawarte w nich pliki.
• -v: Tryb gadatliwy, wyświetla rozmiar plików przed i po kompresji, a także współczynnik kompresji.
• -9: Określa poziom kompresji, przy czym 9 oznacza najwyższy i najwolniejszy poziom kompresji. Domyślnym poziomem jest -6.

Przykłady użycia

1. Kompresja pliku:

   gzip example.txt

   Spowoduje to zastąpienie pliku example.txt plikiem example.txt.gz w bieżącym katalogu.

2. Rozpakowywanie pliku:

   gzip -d example.txt.gz

   Lub, równoważnie :

   gunzip example.txt.gz

   Spowoduje to odtworzenie oryginalnego pliku example.txt z pliku example.txt.gz.

3. Kompresja kilku plików:

   gzip plik1.txt plik2.txt plik3.txt

   Każdy plik zostanie skompresowany i zastąpiony odpowiednią wersją .gz.

4. Kompresja i przekierowanie danych wyjściowych:

   gzip -c plik.txt > plik.txt.gz

   Kompresuje plik.txt i przekierowuje skompresowane dane wyjściowe do pliku.txt.gz bez usuwania oryginalnego pliku.

Typowe zastosowanie

gzip jest idealny do kompresji pojedynczych plików lub strumieni danych. W przypadku archiwów składających się z wielu plików lub katalogów, gzip jest często używany z tar, jak w poniższym przykładzie

tar czf archive.tar.gz katalog/

która tworzy skompresowane archiwum tar katalogu.

Podsumowując, gzip jest prostym i skutecznym narzędziem do kompresji plików, szeroko stosowanym do zmniejszania rozmiaru plików do przechowywania lub transmisji.

Podsumowanie

Wiesz już jak :

• Używać poleceń gzip, bzip2, zip i tar, aby zoptymalizować przestrzeń dyskową i zabezpieczyć transfer danych 💾.
• Wybrać odpowiednie narzędzie kompresji dla swoich potrzeb, czy to w celu zmaksymalizowania kompresji, czy też nadania priorytetu szybkości 🔄.
• Tworzenie archiwów . zip za pomocą polecenia zip i efektywne zarządzanie nimi przy użyciu wielu dostępnych opcji 🗄️.
• Wyodrębnianie plików i folderów z archiwum za pomocą polecenia unzip, z opcją przeglądania zawartości bez dekompresji 📂.
• Manipulowanie archiwami .tar za pomocą polecenia tar, tworzenie kompaktowych archiwów lub wyodrębnianie ich zawartości 📦.
• Kompresuj pliki za pomocą gzip, aby zaoszczędzić miejsce i ułatwić udostępnianie skompresowanych plików .gz 🚀.

Opanowanie tych narzędzi kompresji jest niezbędne w codziennym zarządzaniu plikami i katalogami, czy to w celu tworzenia kopii zapasowych, archiwizacji czy przesyłania. Każde polecenie oferuje unikalne korzyści i może być używane indywidualnie lub w połączeniu, aby jak najlepiej spełnić Twoje wymagania.

Mamy nadzieję, że ten artykuł okazał się przydatny i dostarczył ci wiedzy potrzebnej do optymalizacji wykorzystania przestrzeni dyskowej i zarządzania plikami. Dziękujemy za przeczytanie tego artykułu i zapraszamy do dzielenia się swoimi doświadczeniami lub zadawania pytań, pozostawiając komentarz poniżej. Twoja opinia jest nieoceniona i pomaga nam w dalszym ulepszaniu naszych usług. Dziękujemy i do zobaczenia wkrótce na naszej platformie! 😊👍